Co mogą skontrolować pracownicy ARiMR w trakcie kontroli dotyczących dopłat?

Bożena Wawrzynowska    |    03 stycznia 2018    |    Komentarze (0)

Pytanie: Jestem właścicielem gospodarstwa rolnego, ale grunty uprawia mój sąsiad na podstawie ustnej umowy dzierżawy. Ja składam wnioski o dopłaty bezpośrednie. Ostatnio dowiedziałem się o kontrolach ARiMR. Czy Agencja może w wyniku kontroli sprawdzić, kto uprawia dany grunt?

Odpowiedź: 

Zgodnie z przepisami ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru płatności bezpośrednie do gruntów rolnych przysługują temu producentowi rolnemu, który grunty posiada i utrzymuje je w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska. Z punktu widzenia płatności istotne jest zatem, czy wnioskujący o płatność jest posiadaczem gruntu, czy też nim nie jest.

Posiadanie można podzielić na samoistne (posiadacz włada rzeczą jak właściciel) i zależne (np. dzierżawca, najemca, biorący w użyczenie). Płatności bezpośrednie winny być przyznane temu, kto faktycznie uprawia dany grunt, niezależnie od rodzaju posiadania. W każdym przypadku istotne jest zatem ustalenie, czy wnioskujący decyduje, jakie uprawy na danym gruncie prowadzić i dokonuje odpowiednich zabiegów agrotechnicznych.

Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w razie powzięcia wątpliwości co do prawdziwości danych podanych we wniosku może prowadzić postępowanie administracyjne mające na celu ich wyjaśnienie.
Postępowanie takie Agencja może prowadzić również już po przyznaniu i wypłaceniu pomocy. W toku postępowania Agencja może gromadzić dowody – przesłuchiwać świadków, żądać wydania dokumentów, składania oświadczeń. Agencja ma prawo np. żądać od producenta przedłożenia rachunków, z których będzie wynikało, że wyprodukowane płody rolne zostały sprzedane, w jakiej ilości i jakim podmiotom.

W przypadku, gdy w wyniku postępowania okaże się, że wniosek zawiera nieprawdziwe dane, Agencja odmówi przyznania płatności, nałoży sankcje lub zobowiąże do zwrotu już przyznanej pomocy. Niezależnie od tego Agencja powinna również zawiadomić organy ścigania, jeżeli w sprawie zachodzi podejrzenie popełnienia przestępstwa. W omawianym przypadku istnieć może obawa, że poświadczono w dokumentach nieprawdę w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, co jest przestępstwem przewidzianym w kodeksie karnym.

Jakie są terminy i procedury reklamacji towaru zakupionego przez internet?

Bożena Wawrzynowska    |    27 grudnia 2017    |    3 komentarze

Pytanie: Mam pytanie dotyczące złożenia reklamacji na towar nabyty przez Internet. Jaka jest procedura i terminy reklamacji?

Odpowiedź:

Kwestie te reguluje art. 27 ustawy o prawach konsumenta. Według niego, konsument, który zawarł umowę na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa, może w terminie 14 dni odstąpić od niej bez podawania przyczyny i bez ponoszenia kosztów.

Ustawa stanowi, że bieg terminu do odstąpienia od umowy rozpoczyna się:
– dla umowy, w wykonaniu której przedsiębiorca wydaje rzecz, będąc zobowiązany do przeniesienia jej własności – od objęcia rzeczy w posiadanie.
-w przypadku umowy, która:
a) obejmuje wiele rzeczy, które są dostarczane osobno, partiami lub w częściach – od objęcia w posiadanie ostatniej rzeczy, partii lub części,

b) polega na regularnym dostarczaniu rzeczy przez oznaczony czas – od objęcia w posiadanie pierwszej z rzeczy;dla pozostałych umów – od dnia zawarcia umowy.

Przykładowo konsument zamawia przez internet części do maszyny 20 listopada, otrzymuje 6 grudnia i od następnego dnia liczymy 14 dni. Termin do odstąpienia od umowy upływa zatem 20 grudnia.

Konsument może odstąpić od umowy, składając przedsiębiorcy stosowne oświadczenie. Oświadczenie można złożyć na formularzu, którego wzór stanowi załącznik nr 2 do w/w ustawy. Taki wzór powinien być dostarczony konsumentowi wraz z towarem. Do zachowania terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem. Jeżeli przedsiębiorca zapewnia możliwość złożenia oświadczenia o odstąpieniu od umowy drogą elektroniczną, można odstąpić od umowy przy wykorzystaniu wzoru formularza albo przez złożenie oświadczenia na stronie internetowej przedsiębiorcy. Ten zaś ma obowiązek przesłać niezwłocznie na trwałym nośniku potwierdzenie otrzymania oświadczenia o odstąpieniu od umowy.

W przypadku odstąpienia od umowy zawartej na odległość lub umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa umowę uważa się za niezawartą. Co istotne, przedsiębiorca ma obowiązek niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania oświadczenia konsumenta o odstąpieniu od umowy, zwrócić konsumentowi wszystkie dokonane przez niego płatności, w tym koszty dostarczenia rzeczy. Należy jednak zwrócić uwagę, że jeżeli przedsiębiorca nie zaproponował, iż sam odbierze rzecz od konsumenta, może wstrzymać się ze zwrotem otrzymanych płatności do chwili otrzymania rzeczy z powrotem lub dostarczenia dowodu jej odesłania, w zależności od tego, które zdarzenie nastąpi wcześniej.

Konsument ma obowiązek zwrócić rzecz przedsiębiorcy nie później niż 14 dni od dnia, w którym odstąpił od umowy, chyba że przedsiębiorca zaproponował, że sam ją odbierze. Do zachowania terminu wystarczy odesłanie rzeczy przed jego upływem.

Konsument ponosi tylko bezpośrednie koszty zwrotu rzeczy, chyba że przedsiębiorca zgodził się je ponieść lub nie poinformował o konieczności poniesienia tych kosztów. Jeżeli umowę zawarto poza lokalem przedsiębiorstwa, a rzecz dostarczono do miejsca zamieszkania odbiorcy, przedsiębiorca jest zobowiązany do odebrania rzeczy na swój koszt. Występuje to wtedy, gdy ze względu na charakter rzeczy nie można jej odesłać w zwykły sposób pocztą. 

Warto zaznaczyć, iż za konsumenta jest uważana osoba, która kupuje towar jako osoba fizyczna np. Jan Kowalski. Z kolei gdy nabywca jest wskazany jako np. Gospodarstwo Rolne Jan Kowalski to wtedy podmiot taki w 90 procentach nie jest już uważany za konsumenta i wtedy w/w wskazania nie znajdują zastosowania.

Gdzie i do kiedy trzeba dostarczyć spis zwierząt inwentarskich?

Bożena Wawrzynowska    |    20 grudnia 2017    |    Komentarze (0)

Odpowiedź:

Każdy rolnik, który hoduje zwierzęta gospodarskie ma obowiązek przynajmniej raz w roku sporządzić spis stanu stada zwierząt. Taki dokument należy dostarczyć do biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Zgodnie z prawem wprowadzonym w październiku 2016 roku, każdy hodowca bydła, trzody chlewnej, owiec lub kóz ma obowiązek sporządzić raz do roku spisu zwierząt gospodarskich. Rejestr ten musi być przygotowany najpóźniej do 31 grudnia.

Należy także pamiętać, że w ciągu 7 dni od sporządzenie spisu, rolnik musi dostarczyć go do biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Takie prawo weszło w życie pod koniec października 2016 roku. Jak tłumaczą przedstawiciele ARiMR, ma to na celu ułatwienie zwalczania chorób zakaźnych wśród zwierząt.

Za brak spisu zwierząt gospodarskich lub nie dostarczenie go w terminie do ARiMR może grozić rolnikowi kara grzywny. Jednak nie wyciągano konsekwencji wobec rolników, którzy nie dostarczyli spisu za 2016 rok

VAT w gospodarstwie rolnym-jakie prawa i obowiązki ma rolnik?

Bożena Wawrzynowska    |    18 grudnia 2017    |    Komentarze (0)

Pytanie: Jak prawidłowo rozliczać vat w gospodarstwie? Jakie błędy i  pułapki mogą spotkać rolników? 

Odpowiedź:

Działalność rolnicza na gruncie podatku od towarów i usług jest traktowana w sposób szczególny. Z jednej strony stanowi ona działalność gospodarczą, gdzie rolnik występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, z drugiej zaś daje szczególne zwolnienie. Zgodnie z ustawą dostawa produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej i wykonywana przez rolnika jest zwolniona z konieczności uiszczania na rzecz skarbu państwa podatku VAT.

Prawo do tego ma producent rolny, który występuje w charakterze rolnika ryczałtowego. Taki status oznacza, że na dostawy towarów pochodzących z działalności rolniczej rolnik ryczałtowy nie ma obowiązku wystawiania faktur. Nie musi prowadzić ewidencji dostaw towarów i usług, składać w urzędzie skarbowym deklaracji podatkowych VAT oraz rejestrować się, jako czynny podatnik VAT. Rolnik ryczałtowy dodatkowo jest także zwolniony z obowiązku prowadzenia ewidencji za pośrednictwem kasy fiskalnej.

Sytuacja jest dość nietypowa, bo fakturę wystawia nabywca, a nie – jak w większości przypadków – sprzedawca. Faktura ta powinna zawierać również określone przepisami prawa oświadczenie rolnika ryczałtowego, które bezwzględnie musi być przez tego rolnika podpisane.
Jedynym obowiązkiem rolnika ryczałtowego jest przechowywanie oryginału faktury VAT-RR przez okres 5 lat, licząc od końca roku, w którym wystawiono fakturę (do końca okresu przedawnienia zobowiązań podatkowych).

Rolnik, który zrezygnował ze zwolnienia związanego z systemem zryczałtowanego zwrotu VAT, może ponownie z niego skorzystać, jednak dopiero po upływie 3 lat. W sytuacji, gdy gospodarstwo rolne stanowi współwłasność kilku osób, w tym także małżeńską, płatnikiem VAT może zostać tylko jedna osoba.

Będąc już zarejestrowanym płatnikiem VAT, rolnik nalicza go dokonując sprzedaży produktów zarówno przetworzonych, jak i nieprzetworzonych, pochodzących z własnej działalności rolniczej oraz przy świadczeniu usług. W rolnictwie obowiązują stawki obniżone, które w zależności od towaru bądź usługi wynoszą 5 lub 8%.

Rolnik, jako płatnik VAT jest zobowiązany do każdorazowego wystawiania faktury przy sprzedaży oraz wykonywaniu usług. Dotyczy to sytuacji, kiedy nabywcą jest inny płatnik VAT. Fakturę trzeba także wystawiać w przypadku, kiedy nabywcą jest osoba prawna niebędąca podatnikiem. W pozostałych przypadkach faktura jest wystawiana na żądanie nabywcy towaru lub usługi, który ma na dokonanie tego 3 miesiące czasu.

Faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, dla każdej ze stron transakcji. Można jednak tego dokonywać najpóźniej do 15 dnia kolejnego miesiąca. W przypadku, gdy faktura dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon dokumentujący tę sprzedaż.

Będąc podatnikiem podatku od towarów i usług, rolnik ma obowiązek prowadzić ewidencję dostaw oraz nabyć VAT. Powinna ona zawierać dane pozwalające na określenie między innymi przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, kwoty podatku podlegającej wpłacie do urzędu skarbowego lub jego zwrotowi, a także dane służące identyfikacji poszczególnych transakcji.

Rolnik posiadający status podatnika VAT ma prawo pomniejszyć podatek należny ustalany przy sprzedaży towarów i usług. Oznacza to, że producent może odliczyć VAT naliczony na podstawie faktur dokumentujących zakupy przez niego dokonane. Podstawą rozliczeń są zgromadzone faktury oraz prowadzona zgodnie z nimi ewidencja zakupów VAT.

Aby jednak w pełni skorzystać z tego uprawnienia, zakupy towarów i usług muszą być w całości wykorzystywane do wykonywania czynności niezbędnych do prowadzenia gospodarstwa i produkcji rolnej. Podczas konferencji pracownicy urzędu skarbowego we Włocławku poinformowali, że prowadzone kontrole podatkowe w gospodarstwach ujawniły szereg błędów i nieprawidłowości. Do najczęstszych należy zawyżanie wartości podatku naliczonego poprzez brak rozdzielenia zakupów dotyczących gospodarstwa domowego od gospodarstwa rolnego (np. energia elektryczna, gaz – jeden licznik; brukowanie całego podwórka), odliczanie podatku naliczonego dotyczącego zakupów związanych z gruntami rolnymi (nawozy, środki ochrony roślin, nasiona, olej napędowy), a następnie wydzierżawianie tych gruntów.

Jednym z podstawowych wydatków, jaki ponosi rolnik podczas prowadzenia swojej działalności rolniczej, jest zakup paliwa do pojazdów i maszyn.

Ministerstwo Finansów już w 2015 roku na swojej stronie internetowej zamieściło komunikat „Informacja dla rolników o negatywnych konsekwencjach zakupu paliwa od oszusta”.

Przedstawiło w nim konsekwencje, na jakie narażeni są rolnicy dokonujący zakupu paliwa od oszustów podatkowych, którzy tworzą pozory legalnych transakcji handlowych, a ich prawdziwym celem jest wyłudzenie z urzędu skarbowego zwrotu podatku VAT. W procederze tym wykorzystywane są podmioty z reguły nieposiadające majątku, czyli tak zwane słupy. W wyłudzeniach mogą brać również udział rolnicy, którzy nieświadomie uczestniczą w procederze, kupując paliwo po bardzo niskiej cenie. Stawka taka byłaby nierealna, gdyby „sprzedający”, uczestnicząc w łańcuchu transakcji, prawidłowo rozliczał podatek. Najczęściej zaniżona cena pełni funkcję wabika mającego skłonić uczciwego klienta do nabycia określonego towaru od oszusta podatkowego.

Rolnik dokonując zakupu ON od podmiotu, który w zakresie obrotu tym paliwem działał niezgodnie z prawem, jako nabywca paliwa narażony jest na zakwestionowanie przez Urząd Skarbowy prawa do odliczenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach. Urzędnicy podatkowi w takich sytuacjach uznają, że rolnik, jako nabywca nie dochował należytej staranności. Wiedział bowiem lub powinien był wiedzieć, że dokonując zakupu paliwa w cenie i na warunkach odbiegających od rynkowych, może uczestniczyć w oszustwie podatkowym.

Aby uchronić się przed konsekwencjami prawno-podatkowymi, a w szczególności pozbawieniem prawa do odliczenia VAT, rolnik przed nabyciem ON powinien dokładnie sprawdzić wiarygodność przedsiębiorcy, który go oferuje. Ponadto musi zwrócić uwagę, czy zakup paliwa odbywa się w warunkach typowych dla takich transakcji.

Urzędnicy skarbowi wymienili, że szczególną czujność rolników powinna wzbudzić możliwość zapłaty za ON wyłącznie gotówką kierowcy lub nieznanemu przedstawicielowi dostawcy, wyjątkowo niska cena jednego litra paliwa, pozabiurowe okoliczności zawierania transakcji (parkingi, lokale ogólnodostępne, Internet, SMS, telefon), niestandardowe zachowania osób dostarczających paliwo. Na przykład brak zgody na wylegitymowanie się przez sprzedającego dowożącego paliwo czy pobierającego gotówkę, brak możliwości identyfikacji osoby wystawiającej fakturę, brak wszystkich właściwych dokumentów sprzedaży, zakup paliwa od podmiotu, dla którego taka sprzedaż nie stanowi podstawowego profilu działalności, brak możliwości bezpośredniego kontaktu z podmiotem sprzedającym paliwo oraz odbioru paliwa w miejscu prowadzenia działalności przez podmiot sprzedający paliwo oraz przywóz paliwa w pojazdach lub zbiornikach nieprzeznaczonych do przewozu towarów niebezpiecznych.

Paliwo pochodzące z niewiadomego źródła często nie spełnia norm jakościowych, co może prowadzić do awarii silników maszyn rolniczych. Stosowanie takiego oleju zwykle skutkuje utratą gwarancji producenta na nową maszynę.

Producenci rolni od stycznia przyszłego roku 2018 będą podlegać także obowiązkowi prowadzenia tej dokumentacji w formie elektronicznej przy użyciu odpowiednich programów komputerowych.

Co miesiąc podmioty posiadające status: małego, średniego i dużego przedsiębiorcy przesyłają fiskusowi jednolity plik kontrolny (JPK_VAT), czyli ewidencję VAT w formacie elektronicznym. Od 1 stycznia 2018 r., obowiązek ten zostanie rozszerzony również na najmniejszych przedsiębiorców, co również dotyczyć będzie rolników posiadających status czynnego podatnika VAT.

Ministerstwo Finansów wydaje ostrzeżenia przed stosowaniem praktyk mających na celu uzyskanie korzyści podatkowych w podatku VAT. Chodzi o sytuacje, gdy podatnik naraża się na ryzyko sporu z organem podatkowym, ponieważ stosowane przez niego rozwiązania optymalizacyjne mogą zostać uznane przez organy podatkowe za praktykę stanowiącą nadużycie prawa. Aktualnie karze podlega już samo wystawienie fałszywej faktury lub posługiwanie się nią.

Czy dzieci rolnika, otrzymujące gospodarstwo musza prowadzić je osobiście przez 10 lat?

Bożena Wawrzynowska    |    15 grudnia 2017    |    Komentarze (0)

Pytanie: W związku z przejściem na emeryturę planujemy przekazać gospodarstwo w darowiźnie dzieciom. Czy będą one miały obowiązek prowadzić je osobiście przez 10 lat? Czy w tym czasie nie mogą wydzierżawić lub sprzedać ziemi?

Odpowiedź:

Zgodnie z art. 2 b ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, nabywca nieruchomości rolnej jest obowiązany prowadzić gospodarstwo rolne, w skład którego weszła nabyta nieruchomość rolna, przez okres co najmniej 10 lat od dnia nabycia. W przypadku osoby fizycznej powinien prowadzić to gospodarstwo osobiście. W okresie tym nabyta nieruchomość nie może być zbyta ani oddana w posiadanie innym podmiotom. Zgodę na przeniesienie własności lub posiadania gruntów rolnych przed upływem 10 lat od nabycia może wyrazić jedynie sąd, jeżeli konieczność dokonania którejś z tych czynności wynika z przyczyn losowych, niezależnych od nabywcy np. w wypadku, gdy stanie się on niezdolny do pracy rolniczej i będzie zmuszony przejść na rentę.

Te wymogi nie mają jednak zastosowania m.in. do sytuacji, w których nabywcą nieruchomości rolnej jest osoba bliska. W świetle wymienionej na wstępie ustawy, pod pojęciem „osoby bliskiej” należy rozumieć zstępnych, wstępnych, rodzeństwo, dzieci rodzeństwa, małżonka, osoby przysposabiające i przysposobione.

Potwierdza to też uchwała Sądu Najwyższego z 22 czerwca 2017 r. SN stwierdził w niej, że zbycie nieruchomości rolnej przez nabywcę przed upływem 10 lat od nabycia osobie bliskiej w rozumieniu ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego nie wymaga zgody sądu.

Tak więc dzieci Państwa nie będą miały obowiązku osobistego prowadzenia gospodarstwa przekazanego im w darowiźnie przez 10 lat. Będą zatem mogły sprzedać je lub wydzierżawić bez konieczności uzyskania zgody sądu.